Kiedy przycinać lawendę? Wiosną i po kwitnieniu

Krok po kroku

1. 1

   Cięcie wiosenne - mocne, formujące

   Główne cięcie wykonaj wiosną, gdy u nasady krzaczka ruszą nowe, zielone przyrosty, zwykle w kwietniu, po ustąpieniu mrozów. Skróć całą roślinę o jedną trzecią do połowy, nadając jej kształt zwartej kuli. To cięcie decyduje o zwartym pokroju i obfitym kwitnieniu latem.

2. 2

   Nigdy nie tnij w zdrewniałe pędy

   Lawenda, podobnie jak iglaki, słabo odbija ze starego, bezlistnego drewna. Zawsze zostaw na każdym pędzie kilka centymetrów zielonej części z listkami lub pąkami. Jeśli zetniesz krzaczek do samych brązowych badyli, w tych miejscach może już nie wybić i zostaną gołe.

3. 3

   Cięcie po kwitnieniu - lekkie

   Gdy kwiaty przekwitną, mniej więcej w sierpniu, usuń zaschnięte kwiatostany wraz z kawałkiem pędu. Tnij tylko w tegorocznym, zielonym przyroście, lekko wyrównując kształt. Utrzymuje to zwartą formę, a czasem pobudza drugie, słabsze kwitnienie.

4. 4

   Unikaj mocnego cięcia jesienią

   W polskim klimacie mocne cięcie jesienią osłabia lawendę. Świeże rany i pobudzone do wzrostu młode pędy nie zdążą przygotować się do zimy i przemarzają, co potrafi zniszczyć całą roślinę. Formowanie zakończ latem, na długo przed pierwszymi przymrozkami.

5. 5

   Ratuj starą lawendę stopniowo

   Stary krzak, który zdrewniał i wyłysiał w środku, odmładzaj przez 2-3 sezony. Każdego roku tnij nieco głębiej, ale tylko tam, gdzie na pędach widać jeszcze zielone pąki. Całkiem zdrewniałej, bezlistnej lawendy zwykle nie da się odbudować, więc wtedy prościej posadzić nową.

6. 6

   Ścinaj kwiaty na susz we właściwym momencie

   Na susz tnij łodygi, gdy dolne kwiatki w kłosie dopiero się otwierają, bo mają wtedy najintensywniejszy zapach i kolor. Ścinaj rano, gdy obeschnie rosa. Zwiąż łodygi w luźne pęczki i powieś kwiatami w dół w ciemnym, przewiewnym i suchym miejscu.

Dlaczego lawendę tnie się dwa razy

Bez cięcia lawenda szybko drewnieje u podstawy, rozpada się na boki i łysieje w środku. Dwa cięcia w roku utrzymują ją w formie zwartej, kulistej kępy. Wiosenne, mocne cięcie buduje kształt i wymusza gęste, młode pędy, a letnie po kwitnieniu odświeża roślinę i usuwa przekwitłe kłosy.

Najważniejsza granica to zielona strefa pędu. Dopóki tniesz tam, gdzie są liście i pąki, roślina chętnie się rozgałęzia. Gdy tylko wejdziesz w gołe, brązowe drewno, ryzykujesz trwałe łyse miejsca. Dlatego świeżo posadzoną lawendę zacznij formować od pierwszego roku, zanim zdąży zdrewnieć.

Odmiany i zimowanie w polskim ogrodzie

W polskich ogrodach najlepiej sprawdza się lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia), bo jest najbardziej odporna na mróz. Odmiany francuskie i inne gatunki są znacznie wrażliwsze i często traktuje się je jak rośliny doniczkowe, zimowane w chłodnym, jasnym pomieszczeniu.

Na zimę lawendy nie tnij mocno, ale możesz lekko okryć ją stroiszem, zwłaszcza w pierwszych latach i w rejonach o ostrych zimach. Sadź ją w miejscu słonecznym, na przepuszczalnej, raczej suchej i wapiennej glebie, bo mokre, ciężkie podłoże szkodzi jej bardziej niż sam mróz.

Częste błędy przy cięciu lawendy

Najczęstszy błąd to cięcie w gruby, zdrewniały pęd w nadziei na odmłodzenie, bo takie miejsce zwykle już nie wypuści nowych liści. Drugi to zbyt późne cięcie jesienią, przez które roślina wchodzi w zimę osłabiona. Trzeci to całkowite odpuszczenie cięcia, po którym lawenda w kilka lat rozpada się i drewnieje.

Tnij ostrym, czystym sekatorem lub nożycami, bo równe rany szybciej się goją. Rób to w suchy, słoneczny dzień, gdy rośliny nie są mokre. Ścięte, jeszcze zielone pędy nadają się do suszenia albo do rozmnażania z sadzonek.

Najczęstsze pytania